.
Ja, en hoor ‘s: zodra die twee stropdassen van het gemeentebestuur het huissie op 23 november geopend hebben, kun je d’r op wachten tot de eerste azèènzèèkers opduiken die zeggen: “O, dus hier gaan jullie voortaan op je krent zitten?” Maar dat zèèn geen Echte Horinezen. Die begrèèpe d’r niet eens ’n millimeter van. Het gaat hier om De Mannen Die Er Toe Doen. Hullie van de Klaagmuur. Hunnie van de Leugenbankjes. Die zijn vergeven van alles wat met Hoorn te maken heeft. En ze laten zich nooit de maat nemen. Hang geen slap verhaal op over hoe je aal moet stoven, want ze gooien je te water. Vertel hen niks over Bontekoe, want ze weten het beter. Bij deze mannen krèègt geen mèns een tweede kans om ’n eerste indruk te maken.
.
En ze hèbben gebuffeld hoor, de heren. De foto’s, gemaakt door de èègen hoffotograaf Rob Mantel, geven daar een indruk van. Eèndelek: nu kunnen ze bij barre weersomstandigheden onder de pannen, huiselijk en heuselijk, hun waarheden liegen. Met een echt toilet (sta en zit!). Met ’n keukentje waar koffie kan worden gezet! Met elektrische kacheltjes. Voor al die behoeften hoeven ze niet meer de wèèk te nemen naar een van de havenkroegen. Ze kunnen gewoon aan één stuk blèève vergaderen. En ’n kaartje leggen. Enne… nou ja: ouwehoeren.
.
Het meubilair - tafels en stoelen - hebben ze gekregen van café De Volendammer. Zeer genereus. Er moest naderhand zelfs weer een tafel worden verwijderd, omdat de scootmobiel van Snuf van der Gracht geen pirouet meer kon maken. Straks, als het weer zomert, kunnen er misschien bloembakkies buiten onder de ramen worden gehangen. Met plantjes er in. Hele kleine Krententuintjes… En aan de achterkant misschien ’n klèèn stèègertje. Waarop je kèn vissen onder ’t zwammen.
.
De mannen kregen vier vellen papier voor ondertekening onder hun krentenmik gelegd. Voorwaardelijke reglementen van de gemeente. Dat ze de boel netjes moeten houden, en zo. En dat ze geen langslopende toeristen mogen uitfoeteren. Of hullie uiterlijk al te negatief becommentariën. Van die dingen. “Hoe kómen ze d’r op!”, roepen Nico ‘The Master’ Mantel en Cees ‘Boenderbrauw’ van de Werdt in koor. “Zukke dingen doen we nooit! En áls iemand het per ongeluk ‘s doet verstaan ze er toch niks van.”
.
Duidelijk. De mannen zijn de brug over. In hun sas. In de zomermaanden zullen ze heus nog wel op de leugenbankjes achter De Hoofdtoren te vinden zijn. Of bij de Klaagmuur achter de oude visafslag. Maar wanneer ze gèèt moeten verzetten, of echt serieus vergaderen, dan zijn ze met ’n paar stappen in hun leugenloge. Koffie, iemand? Koekje d’r bij?
Bron: Hoorngids
